నీ Comfort Zone ఒక తీయని విషం: The Brutal Truth About Fake Struggles (UPSC)

ఒక ఇరవై మూడేళ్ల యువకుడు. చేతిలో UPSC (Union Public Service Commission) పుస్తకాలు. నాన్నగారి డబ్బుతో నడిచే జీవితం. గడచిన ఏడాదిన్నరగా ఎంతో మంది ఆధ్యాత్మిక, మోటివేషనల్ వక్తల ప్రవచనాలు వింటున్నాడు. బుర్రలో అద్భుతమైన "Clarity" వచ్చిందని భ్రమపడుతున్నాడు. కానీ, తీరా ఆచరణలోకి వచ్చేసరికి, అదే పాత బద్ధకం, అదే పాత నిస్సహాయత. "నాలోపల ఆ ఉక్కు లాంటి బలం రావడం లేదు, నేను స్వతంత్రంగా బతకలేకపోతున్నాను" అని వాపోతున్నాడు.

ఈ తరహా సమస్య అనగానే అందరూ చెప్పే ఉచిత సలహాలు ఎలా ఉంటాయో మనకు తెలుసు. "Time table వేసుకో తమ్ముడూ," "ఉదయాన్నే ఐదింటికి నిద్ర లే," "Pomodoro technique వాడు," లేదా "నీ లక్ష్యాన్ని ఒక పేపర్ మీద రాసి గోడకు అంటించుకో." ఇవన్నీ పైపై పూతలు. ఇవి రోగానికి మందులు కావు, రోగికి తాత్కాలిక మత్తునిచ్చే Painkillers మాత్రమే.

మనం ఈ సమస్యను ఈరోజు దాని మూలాల నుండి విశ్లేషిద్దాం. మానవ ప్రవర్తన, సామాజిక కండిషనింగ్ (Social Conditioning), మరియు మన అహం (Ego) ఆడుతున్న దాగుడుమూతల ఆటను బట్టబయలు చేద్దాం.

మనం దేనినైనా పైకి కనిపించే ముఖచిత్రాన్ని (Face value) చూసి నమ్మకూడదు. ఈ ఇరవై మూడేళ్ల యువకుడి అసలు సమస్య క్రమశిక్షణ లేకపోవడం కాదు. అసలు సమస్య, అతను తన ప్రస్తుత బానిసత్వాన్ని చాలా సౌకర్యవంతంగా ఆస్వాదిస్తున్నాడు.

సమాజం మనకు ఒక అద్భుతమైన వెసులుబాటు కల్పించింది. నువ్వు ఏ పనీ చేయకుండా ఇంట్లో కూర్చుంటే అందరూ నిన్ను నిలదీస్తారు. కానీ, అదే నువ్వు చేతిలో ఒక పెద్ద పుస్తకం పట్టుకుని, "నేను UPSC కి prepare అవుతున్నాను" అని ఒక బోర్డు తగిలించుకుంటే, సమాజం నిన్ను ప్రశ్నించడం మానేస్తుంది. పైగా నీకు ఒక గౌరవం కూడా ఇస్తుంది. ఇది ఒక Socially acceptable escape mechanism.

తండ్రి పంపించే డబ్బులతో నెలవారీ ఖర్చులు ఎంచక్కా గడిచిపోతున్నాయి. కడుపు నిండా భోజనం దొరుకుతోంది. తలపై ఒక కప్పు ఉంది. నీకు రేపటి గురించిన Survival threat ఎక్కడుంది? జంతువులు కూడా ఆకలి వేస్తేనే వేటకు వెళ్తాయి. నీకు అసలు ఆకలే లేదు, ఇక వేట అనే ఆలోచన ఎక్కడి నుంచి వస్తుంది? నీకు బద్ధకం ఉందంటే దాని అర్థం, ఆ బద్ధకాన్ని పోషించే వనరులు నీకు ఉచితంగా దొరుకుతున్నాయి అని.

నువ్వు "నేను స్వతంత్రంగా బతకాలనుకుంటున్నాను" అని పైకి చెబుతున్నావు, కానీ నీ లోపలి అచేతన మనస్సు (Unconscious mind) ఆ స్వతంత్రతను చూసి వణుకుతోంది. ఎందుకంటే, స్వతంత్రత (Freedom) అనేది ఎప్పుడూ ఒంటరిగా రాదు; అది దారుణమైన జవాబుదారీతనంతో (Absolute Accountability) వస్తుంది. తండ్రి డబ్బుల మీద బతికేటప్పుడు నీ ఓటమికి ఎన్నో సాకులు చెప్పొచ్చు. కానీ స్వతంత్రంగా బతికినప్పుడు ఓడిపోతే, నిందించడానికి అక్కడ ఎవరూ ఉండరు. నువ్వు భయపడుతున్నది ఆ బాధ్యతను చూసి.

"లోపల ఆ కసి రావడం లేదు" అని బాధపడిపోతున్నాడు మన యువకుడు. కసి ఎక్కడి నుంచి వస్తుందనుకుంటున్నాడు? YouTube లో వీడియోలు చూస్తే వస్తుందా? లేదా ఏదో మ్యాజిక్ మంత్రం చదివితే మెదడులోకి download అవుతుందా?

భౌతిక శాస్త్రం (Physics) మనకు ఒక స్పష్టమైన సత్యాన్ని చెబుతుంది. Resistance builds strength. శరీరాన్ని కండలు తిరిగినట్లుగా మార్చాలంటే, ఆ శరీరాన్ని ఇనుప బరువుల (Weights) కింద నలిపెయ్యాలి. కండరాలను చింపి, తీవ్రమైన నొప్పికి గురి చేయాలి. అప్పుడే శరీరం తనను తాను రక్షించుకోవడానికి మరింత బలంగా ఎదుగుతుంది. మనస్సు కూడా అంతే. మనస్సును సూక్ష్మ శరీరం (Subtle body) అంటారు. శరీరాన్ని స్థూల మనస్సు అంటారు. రెండూ ఒకే నాణేనికి ఉన్న రెండు ముఖాలు.

నీ మనస్సు కండలు తిరగాలంటే, దాన్ని కూడా ఒక పెద్ద బరువు ముందు నిలబెట్టాలి. ఆ బరువే "సమస్య". కానీ మనవాడు ఏం చేస్తున్నాడు? అసలైన సమస్యల నుండి ముఖం చాటేసి, తన Comfort Zone లో కూర్చుని "నాకు బలం రావడం లేదు" అని ఏడుస్తున్నాడు.

నిజమైన సవాలు ఎదురైనప్పుడు, వీపు గోడకు ఆనినప్పుడు, ప్రాణ సంకటం వచ్చినప్పుడు... మనిషిలోని నరనరాలు ఉప్పొంగుతాయి. అప్పటికప్పుడు లోపల నిద్రపోతున్న మృగం నిద్రలేస్తుంది. అదే కసి. నువ్వు నీ తండ్రి ఇచ్చే ఏసీ గదిలో, మెత్తటి పరుపు మీద పడుకుని కసి కావాలంటే ఎలా వస్తుంది? ఉక్కు తయారు కావాలంటే దానిని కొలిమిలో పెట్టి వందల డిగ్రీల ఉష్ణోగ్రత దగ్గర కాల్చాలి, సమ్మెటతో ఇష్టమొచ్చినట్టు కొట్టాలి. ఆ దెబ్బలు తినడానికి నువ్వు సిద్ధంగా లేనప్పుడు, నీకు బలవంతుడిగా మారే అర్హత ఎక్కడుంది?

మనం ఎలా జీవిస్తున్నామో, దాన్ని మనం "Normal" అని భ్రమపడతాం. ఈ పాయింట్ ని చాలా సూక్ష్మంగా విశ్లేషించాలి.

మనిషి తన దౌర్భాగ్యపు జీవితాన్ని కూడా ఎంతో గొప్పగా సమర్థించుకోగలడు. దీనికి ఒక అద్భుతమైన ఉదాహరణ—ట్రెడ్‌మిల్ (Treadmill) మీద పరిగెత్తే ఒక విపరీతమైన ఊబకాయుడు (Obese person). అతన్ని చూస్తే మనకు చాలా విచిత్రంగా, అసాధారణంగా అనిపిస్తుంది. వగరుస్తున్నాడు, చెమటలు కక్కుతున్నాడు, రెండు నిమిషాలకే ఆగిపోయి నీళ్లు తాగుతున్నాడు, మళ్ళీ షూ లేస్ విడిపోయిందంటూ తనను తాను మోసం చేసుకుంటూ సాకులు వెతుకుతున్నాడు. ఇదంతా చూస్తే మనకు చాలా ఎబ్బెట్టుగా అనిపిస్తుంది.

కానీ ఇక్కడ అసలు ప్రశ్న అది కాదు. ఆ ట్రెడ్‌మిల్ ఎక్కడం అతనికి అసాధారణంగా (Abnormal), నొప్పితో కూడుకున్నదిగా అనిపిస్తోంది సరే. కానీ వంద కిలోల పనికిమాలిన కొవ్వును రోజూ తన ఒంటి మీద మోస్తూ, గుండె జబ్బులను ఆహ్వానిస్తూ అతను జీవిస్తున్న పాత జీవితం ఉందే... అది అతనికి Normal ఎలా అయింది?

సమాధానం చాలా సులువు: వ్యాధి ముదిరిపోయినప్పుడు, ఆ వ్యాధే రోగికి సహజ స్థితిగా (Default state) మారుతుంది.

నీ పరిస్థితి కూడా అంతే. తండ్రి మీద ఆధారపడి, parasite లా బతకడం నీకు "Normal" అయిపోయింది. దాని నుండి బయటపడి స్వతంత్రంగా, నీ కాళ్ల మీద నువ్వు నిలబడే Alternative Life నీకు చాలా కష్టంగా, వింతగా, నొప్పితో కూడుకున్నదిగా కనిపిస్తోంది. ట్రెడ్‌మిల్ మీద పరిగెత్తడం కష్టమే, నొప్పి వస్తుంది. కానీ ఆ కొవ్వు శరీరంతో చచ్చిపోవడం కంటే ఆ నొప్పి వంద రెట్లు మేలు కదా?

మనం కొత్త అడుగు ఎందుకు వేయమంటే, మన మెదడు మనకు వ్యతిరేకంగా పన్నే ఒక భయంకరమైన కుట్ర వల్ల. ఈ కుట్రను Cognitive Dissonance ను కప్పిపుచ్చుకునే సాకు అంటారు.

నువ్వు పంజరంలో ఉన్న ఒక పక్షివి అనుకుందాం. రోజూ యజమాని వచ్చి గింజలు వేస్తున్నాడు. హాయిగా తింటున్నావు. ఒకరోజు పంజరం తలుపు తెరిచి ఉంది. నువ్వు బయటకు ఎగరొచ్చు. కానీ నీ మెదడు వెంటనే ఒక కట్టుకథ అల్లడం మొదలుపెడుతుంది. "ఒకవేళ నేను బయటకు ఎగిరితే... అక్కడ ఆకాశంలో ఒక పెద్ద రాబందు నన్ను చూసి, నా మీద దాడి చేసి, నన్ను ముక్కలు ముక్కలుగా చీల్చి తినేస్తే?" ఈ ఊహకు ఆధారం ఉందా? లేదు. కానీ ఈ ఊహ పక్షికి చాలా అవసరం. ఎందుకంటే, బయటకు వెళ్లడానికి కావలసిన ధైర్యం, శ్రమ దాని దగ్గర లేవు. తన పిరికితనాన్ని, తన బద్ధకాన్ని కప్పిపుచ్చుకోవడానికి దానికి ఒక బలమైన సాకు కావాలి. అందుకే ఆ రాబందు కథను తానే సృష్టించుకుని, తనను తాను భయపెట్టుకుని, "అమ్మయ్య, ఈ పంజరమే నాకు అత్యంత సురక్షితం" అని మళ్లీ ఆ పంజరం మూలలోకి వెళ్లి ముడుచుకుని పడుకుంటుంది.

నీ మనస్సు కూడా అచ్చం ఇదే కుట్ర చేస్తోంది. "నేను నాన్నగారి డబ్బులు తీసుకోవడం మానేసి, ఈ UPSC భ్రమను పక్కనపెట్టి, ఏదో ఒక చిన్న ఉద్యోగంలో చేరితే, నా పరువు ఏమవుతుంది? బంధువులు ఏమనుకుంటారు? ఆఫీసులో బాస్ నన్ను అవమానిస్తే నేను తట్టుకోగలనా? నా ఫీలింగ్స్ దెబ్బతింటే ఎలా?" ఇవన్నీ నువ్వు అల్లుకుంటున్న రాబందు కథలు.

ప్రస్తుతం నువ్వు ఉన్న పరిస్థితి అత్యంత దారుణమైనది అని నీకు తెలుసు. దాని మీద నీకు అసహ్యం కూడా ఉంది. అయినా సరే నువ్వు మారవు. ఎందుకంటే, ప్రత్యామ్నాయం (Alternative) గురించి నువ్వు ముందుగానే ఊహించేసుకుని, దాన్ని ప్రస్తుత పరిస్థితి కంటే మరింత దారుణమైనదిగా నీకు నువ్వే సర్టిఫై చేసుకున్నావు. దీన్ని బట్టి అర్థమవుతున్నదేమిటి? నీకు స్వచ్ఛందంగా స్వేచ్ఛను పొందే ఉద్దేశం లేదు. నువ్వు కేవలం సానుభూతి కోసమే ఈ ప్రశ్నలు అడుగుతున్నావు.

అసలైన, కేంద్రక సమస్యల (Central problems of life) నుండి పారిపోవడానికి మనిషి కనుగొన్న అత్యంత తెలివైన మార్గం—చిల్లర సమస్యల్లో బిజీగా ఉండటం.

"నేను ఖాళీగా ఎక్కడ ఉన్నాను? నాకు ఎన్ని టెన్షన్లు ఉన్నాయో తెలుసా? నిన్న internet లో ఒకడితో గొడవ పడ్డాను. నిద్ర సరిగ్గా పట్టలేదు. నా relationship లో చిన్న ఇష్యూ నడుస్తోంది. పక్కింటి వాళ్ళు నన్ను తప్పుగా చూస్తున్నారు..."

ఇవన్నీ నువ్వు నీకు నువ్వు ఇచ్చుకుంటున్న బిల్డప్. నీ జీవితంలో ఒక అతిపెద్ద ఇనుప సంకెళ్లు నిన్ను బంధించి ఉన్నాయి. నీ ఆర్థిక అస్వతంత్రత, నీ భవిష్యత్తు శూన్యత, నీ పరాన్నజీవి బతుకు—ఇది ఆ పెద్ద సంకెళ్లు. ఈ అవమానాన్ని భరించే దమ్ము లేక, దాని వైపు కన్నెత్తి చూసే ధైర్యం లేక, నువ్వు ఈ చిన్న చిన్న సమస్యల చుట్టూ ప్రదక్షిణలు చేస్తున్నావు. ఎందుకంటే, నీకు నువ్వు "నేను కూడా కష్టపడుతున్నాను, పోరాడుతున్నాను" అని సర్టిఫికెట్ ఇచ్చుకోవాలి కదా. ఎవరైనా నిజంగా కష్టపడుతున్నవాడు నీ సమస్యలు వింటే పగలబడి నవ్వుతాడు.
ముగింపు: పరిష్కారం ఏంటి?

పరిష్కారం మోటివేషనల్ కొటేషన్లలో లేదు. "How to build discipline in 30 days" అనే YouTube వీడియోల్లో అంతకన్నా లేదు.

పరిష్కారం ఒక్కటే: వాస్తవాన్ని ఢీకొట్టడం (Collision with Reality).

సమస్యలను నువ్వు వెతుక్కుంటూ వెళ్లి సృష్టించాల్సిన అవసరం లేదు. అవి ఇప్పటికే నీ కళ్ల ముందు ఉన్నాయి, నువ్వే కళ్ళు మూసుకున్నావు. ఆ కళ్ళు తెరువు. నీ అసలైన భయాలు ఏంటి? పరువు పోతుందనా? దెబ్బ తగులుతుందనా? ఫెయిల్ అవుతావనా? అయితే అవ్వు. పరువు పోతే పోనివ్వు. దెబ్బ తగిలితే తగలనివ్వు. అహం ముక్కలైతే అవ్వనివ్వు.

ఇరవై మూడేళ్ల వయసులో నీ రక్తం ఉడకాలి. చుట్టూ ఉన్న కపటత్వాన్ని చూసి నీలో తిరుగుబాటు (Rebellion) రావాలి. ఇప్పుడు కాకపోతే ఇంకెప్పుడు వస్తుంది? యాభై ఏళ్లు వచ్చాకా? కుక్కర్లో వేడి పెరిగితేనే విజిల్ వస్తుంది. చల్లటి పొయ్యి మీద విజిల్ ఎప్పటికీ రాదు.

ఈ దొంగ బతుకు చాలు అని decide అవ్వు. నీకు సహాయం చేస్తున్న ఆ Safety nets అన్నీ కత్తిరించు. అప్పుడు చూడు... నీకు ఏ ఏ పుస్తకంలో దొరకని బలం, ఏ motivational speaker ఇవ్వలేని క్రమశిక్షణ నీ అంతట నీకే పుట్టుకొస్తాయి. ఆ పుట్టుకలో నరకం కనిపిస్తుంది, నొప్పి ప్రాణం తీస్తుంది. కానీ ఆ నొప్పుల కుంపటిలో నుండి బయటకు వచ్చేది ఒక బలహీనుడు కాదు... ఒక సజీవమైన కసి.

నీకు బలం కావాలంటే, ముందు నీ బలహీనతను ప్రేమించడం మానేయ్. చాయిస్ నీదే.

-PRATIKULA VEDAM