మీ కోపానికి అసలు కారణం అహంకారమా? మీలోని ప్రెషర్ కుక్కర్ ను పేలనివ్వకండి

కోపం: మానసిక రుగ్మత కాదు, నీ తీరని కోరికల అహంకారం

చాలామంది ఒక మాట చెబుతుంటారు: "నాకు అప్పుడప్పుడు కోపం వస్తుంది, నేను కాస్త Short tempered. మధ్యలో కొన్నిసార్లు నాకే తెలియకుండా నా మీద నాకే కంట్రోల్ తప్పుతుంది. కాసేపటికి అది Temporary గా తగ్గిపోయి మళ్ళీ Normal అయిపోతాను. కానీ ఆ కోపం లేదా ఆ Irritation ఉన్నంతసేపు అది నా జీవితంలోని చాలా విషయాలను Mingle చేసి పడేస్తుంది, సంబంధాలను నాశనం చేస్తుంది. దీన్ని నేను ఎలా Overcome చేయాలి?"

ఈ ప్రశ్న వినడానికి చాలా అమాయకంగా, నిజాయితీగా అనిపిస్తుంది. కానీ ఈ ప్రశ్న పునాదిలోనే ఒక పెద్ద అబద్ధం, ఒక భయంకరమైన హిపోక్రసీ దాగి ఉంది. సమాజం, యూట్యూబ్ లోని మోటివేషనల్ స్పీకర్లు, మార్కెట్లో అమ్ముడయ్యే సెల్ఫ్-హెల్ప్ పుస్తకాలు నిన్ను ఒక మాయలో పడేశాయి. నీ కోపాన్ని ఏదో ఒక "మానసిక రుగ్మత" గానో, లేక శ్వాస తీసుకుంటే తగ్గిపోయే ఒక Software bug గానో భ్రమింపజేశాయి. కానీ ఇక్కడ మనం ఏ నిజాన్నీ పూత పూసి చెప్పము. వాస్తవాన్ని సర్జికల్ బ్లేడ్ తో కోసి చూద్దాం.

1. కుక్కర్ విజిల్: అకస్మాత్తుగా ఏదీ పేలదు

Gritty claymation art of a pressure cooker exploding representing suppressed human anger and dark psychology.
లోపల రగులుతున్న అసంతృప్తికి ప్రతిరూపమే కోపం

జీవితంలో నీకు అకస్మాత్తుగా కోపం ఎప్పుడూ రాదు. వంటగదిలో Pressure cooker విజిల్ ఎప్పుడూ మోగుతూనే ఉంటుందా? లేదు. అది మధ్యమధ్యలో మాత్రమే మోగుతుంది. కానీ, ఆ విజిల్ మోగింది అంటే దాని అర్థం ఏంటి? ఆ క్షణంలోనే కుక్కర్ లోపల ఏదో జరిగిపోయిందని కాదు. ఆ విజిల్ రావడానికి ముందు, చాలా సేపటి నుంచో లోపల మంట రగులుతూనే ఉంది. లోపల ఏదో ఉడుకుతోంది, ఒత్తిడి పెరుగుతూనే ఉంది. ఆ పెరిగిన ఒత్తిడికి ఒక చిన్న ఎగ్జాస్ట్ మాత్రమే ఆ విజిల్.

నీ కోపం కూడా సరిగ్గా అంతే. నువ్వు Short tempered కాదు. నీ జీవితంలో, నీ మనసులో ఏదో ఒక మూల నిరంతరం రగులుతున్న అసంతృప్తి ఉంది. కొన్ని ప్రత్యేకమైన సందర్భాలలో మాత్రమే ఆ అణచిపెట్టబడిన అసంతృప్తి పేలుతుంది. ఎప్పటివరకైతే ఆ మూల కారణం నీ లోపల అలానే ఉంటుందో, అప్పటివరకు ఈ పేలుళ్లు జరుగుతూనే ఉంటాయి. కాబట్టి కోపాన్ని అణచుకోవడం ఎలా అని వెతకడం మానేసి, అసలు కోపం అంటే ఏంటో తెలుసుకో.

2. కోరికల వ్యాపారి: నీ అంచనాలే నీ శత్రువులు

అసలు కోపం అంటే ఏమిటో తెలుసా? తీరని కోరిక. Unfulfilled desire. నువ్వు ఏదో జరగాలని కోరుకుంటావు, కానీ అది జరగదు. అప్పుడు నీకు కోపం వస్తుంది. నీ లోపల కోరిక లేకపోతే, నీకు కోపం వచ్చే అవకాశమే లేదు.

నువ్వు ఈ ప్రపంచం ముందు ఒక బిచ్చగాడిలా నిలబడి, నీకు నచ్చినట్లుగా అంతా జరగాలని ఆశపడతావు. ప్రపంచంతో నువ్వు కోరికలు పెట్టుకున్నప్పుడు, ఆ ప్రపంచం నీ కోరికలన్నింటినీ ఎప్పటికీ తీర్చలేదు. ప్రపంచానికి ఆ బాధ్యత లేదు. అది నీ అంచనాలకు తగ్గట్టుగా నడుచుకోనప్పుడు, నీ అహంకారం దెబ్బతింటుంది. అప్పుడు నీకు కోపం రాక ఇంకేమొస్తుంది?

"నువ్వు ప్రపంచం నుంచి ఏదైనా ఆశిస్తున్నావు అంటే, అందులో స్వార్థం ఉంది, ప్రేమ లేదు. ఎక్కడైతే స్వార్థం ఉంటుందో, అక్కడ నిరాశ ఎదురైనప్పుడు కోపం ఖచ్చితంగా వస్తుంది."

ప్రపంచం నుండి నువ్వు ఏదైనా పొందాలి అనుకున్నప్పుడు, అది నీ స్వంత లాభం కోసమే కదా? నీ కోసం నువ్వు ఏదో ఆశించావు, అది దొరకలేదు, వెంటనే కోపం తన్నుకొస్తుంది. ఎవరి మీద కోపం వస్తుందో గమనించావా? నువ్వు ఎవరినైతే ఎక్కువగా ఆశించావో, వారి మీదే నీకు అత్యంత భయంకరమైన కోపం వస్తుంది. ఒక మనిషి నుంచి నువ్వు ప్రేమనో, గౌరవాన్నో, గుర్తింపునో ఆశించినప్పుడు, వాళ్ళు దాన్ని ఇవ్వకపోతే నీలో పుట్టేది ద్వేషం. దానికి కారణం అవతలి వ్యక్తి కాదు, నీ లోపల గూడుకట్టుకున్న భయంకరమైన స్వార్థం.

3. పౌరాణిక అద్దం: దక్షుడి అహంకారం వశిష్ఠుడి మౌనం

దీన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి ఒకసారి మన పురాణాలలోని మానసిక స్థితులను విశ్లేషిద్దాం. దక్షయజ్ఞం కథ గుర్తుందా? దక్ష ప్రజాపతికి శివుడి మీద అంత భయంకరమైన కోపం ఎందుకు వచ్చింది? శివుడు దక్షుడిని భౌతికంగా ఏమీ గాయపరచలేదు. కానీ దక్షుడి అహంకారం ఏంటంటే, తాను సభలోకి రాగానే శివుడు లేచి నిలబడి గౌరవించాలి అని. అది దక్షుడి Expectation. ఆ ఆశ నెరవేరకపోవడంతో దక్షుడిలో రేగిన కోపం అతని వినాశనానికే దారితీసింది. అంటే, అవతలి వాళ్ళు ఏమి చేయకపోయినా, నీ అంచనాలకు తగ్గట్టు వాళ్ళు ప్రవర్తించకపోతే నీలో రగిలేదే ఈ అహంకారపు మంట.

మరోవైపు బ్రహ్మర్షి వశిష్ఠుడిని చూడండి. విశ్వామిత్రుడు ఆయన పిల్లలందరినీ చంపేసినా, ఆయనలో కోపం రాలేదు. ఎందుకు? ఎందుకంటే ఆయన ఈ ప్రపంచం నుండి ఏమీ ఆశించడం లేదు. ఆయన ఏదీ దాచుకోవాలని చూడడం లేదు. ఆయనలో ఉన్నది స్వార్థం కాదు, విశ్వజనీనమైన ప్రేమ. నీకు నిజంగా ప్రేమ ఉంటే, నీకు ఎదురుదెబ్బ తగిలినప్పుడు నీలో సాధన పెరుగుతుంది కానీ, కోపం కాదు.

4. నిజాయితీ గల వైఫల్యం vs బేరమాడే స్వభావం

అసఫలత నీకు రెండు విధాలుగా ఎదురుకావచ్చు. ఒకటి, నువ్వు ఈ ప్రపంచం నుండి ఏదైనా ఆశించినప్పుడు. రెండు, నువ్వు సత్యాన్ని లేదా పరమాత్మను ఆశించినప్పుడు.

కానీ ఇక్కడే ఒక అద్భుతమైన విరుద్ధత ఉంది. నువ్వు ప్రపంచం నుండి ఆశించి భంగపడితే నీకు కోపం వస్తుంది. అదే పరమాత్మను కోరుకుని, అది నీకు దొరకకపోతే నీలో వినమ్రత వస్తుంది. ఎందుకంటే, అక్కడ స్వార్థం లేదు, ప్రేమ ఉంది. నువ్వు ఎవరినైతే ప్రేమిస్తావో, వారి మీద నువ్వు కోపగించుకోలేవు కదా!

పరమాత్మను అడగాలంటే నిజాయితీ కావాలి. నీలో నిజాయితీ ఉంటే, నీకు ఆశించిన ఫలితం దొరకనప్పుడు, "ఓహ్! లోపం నాలోనే ఉంది, నా సాధనలోనే తప్పుంది" అని స్పష్టంగా కనబడుతుంది. తప్పు నీదైనప్పుడు నీకు నీ మీదే కోపం రాదు, అంగీకారం వస్తుంది.

కానీ ప్రపంచం దగ్గర అడుక్కోవడానికి కావలసింది బేరమాడే బుద్ధి. ఎక్కడైతే బేరసారాలు ఉంటాయో, అక్కడ నీకు లాభం రాకపోతే, వెంటనే "దీనంతటికీ కారణం ఈ పాడు సమాజమే, ఈ మనుషులే" అని ప్రపంచం మీద నెపం నెట్టేస్తావు. నీ కోపానికి మూలం నీ బేరమాడే బుద్ధే అని నీకు ఎప్పటికీ అర్థం కాదు.

5. చౌకబారు విజయాలు, భయంకరమైన చిరాకు

కొంచెం జాగ్రత్తగా గమనించు. ఒక సాధారణ సంసారి పెట్టుకునే కోరికలు చాలా వరకు సులభంగానే తీరిపోతాయి. అవునా కాదా? తాత్కాలికంగానో, పాక్షికంగానో వాడి కోరికలు నెరవేరుతూనే ఉంటాయి.

  • కొత్త బట్టలు కావాలి: కొనేస్తాడు, కోరిక తీరిపోతుంది.
  • కాస్త హోదా కావాలి: నాలుగు అబద్ధాలు ఆడి, రెండు లోన్లు తెచ్చి బిల్డప్ ఇస్తాడు, కోరిక తీరిపోతుంది.
  • ఒక స్త్రీ లేదా పురుషుడు కావాలి: ఏదో ఒక వివాహ వ్యవస్థ ద్వారా ఆ కోరిక కూడా తీర్చేసుకుంటాడు.

ఇవి చాలా చౌకైన అంచనాలు. కానీ ఒక సాధకుడు ఆశించే కోరిక చాలా భిన్నమైనది. అది అంత సులభంగా తీరదు. సత్యం వైపు వెళ్లే వాడి ప్రయాణంలో వాడి కోరిక తీరాలంటే, ముందు వాడి అహంకారం సమూలంగా నాశనం కావాలి. ఆ కోణంలో చూస్తే, కోరికలు తీరని సాధకుడికి ఎప్పుడూ కోపం రావాలి. ఎప్పుడూ విసుగుతో, చిరాకుతో రగిలిపోవాలి. "నేను నా జీవితాన్నే ధారపోశాను, అయినా నాకు సత్యం దొరకలేదే" అని ఆకాశం వైపు పిడికిలి బిగించి అరవాలి. కానీ అలా జరగదు.

సగటు మనిషి తనకు కావలసిన చిన్న చిన్న విషయాలు దొరకకపోతేనే ఉన్మాదిలా ప్రవర్తిస్తాడు. కానీ సాధకుడు, తాను కోరుకున్న అత్యున్నతమైన సత్యం దొరకనప్పటికీ, ఎంతో ప్రశాంతంగా, మౌనంగా, వినమ్రంగా ఉంటాడు. సాధకుడి అసఫలత, సాధారణ మనిషి సాధించిన వంద విజయాల కంటే ఎంతో గొప్పది.

ఇప్పుడు చెప్పు, నువ్వు దేన్ని ఎంచుకుంటావు? కోపంతో రగిలిపోయే చౌకబారు విజయాన్నా? లేక మౌనంగా నిలబడే పరమ అసఫలతనా?

6. పరమ అసఫలత లోని స్వేచ్ఛ

నిజమైన తాత్వికత లేదా ఆధ్యాత్మికత అనేది విజయాల కోసం ఆడే ఆట కాదు. అది సంపూర్ణంగా ఓడిపోవడానికి సిద్ధపడే ఒక ధీరత్వం. "నాకు ఏదీ దొరకకపోవచ్చు, నా ఆశలు నెరవేరకపోవచ్చు, కానీ నేను నా యత్నాన్ని మాత్రం మానను" అని పూర్తి స్పృహతో ఉండేవారికి మాత్రమే ఈ లోతైన ప్రయాణం సాధ్యం. "నాకు వెంటనే ఫలితం కావాలి, నేను పెట్టిన ప్రతి ఎఫర్ట్ కి వెంటనే రిటర్న్ రావాలి" అని ఆశించే వ్యాపార మనస్తత్వం ఉన్నవారికి ఇది కాదు.

నీ ప్రేమ ఎంత లోతుగా ఉండాలంటే, ఫలితం రాదని పక్కాగా తెలిసినా, ఆ ప్రేమ నిన్ను ఆ పని చేసేలా బంధించాలి. ఇక్కడ పనులు ఫలితం ఆశించి జరగవు, కేవలం కర్మ మీద ఉన్న స్వచ్ఛమైన అంకితభావంతో జరుగుతాయి.

అలా కాకుండా నీ దగ్గర ప్రేమ లేదు, ఓపిక లేదు అనుకో... అప్పుడు నువ్వు ప్రపంచాన్ని కేవలం భౌతిక వస్తువుల కోసం అడుగుతావు. "ఈ వస్తువు ఇవ్వు, ఆ మనిషిని ఇవ్వు" అని. ఒక పది సార్లు ప్రపంచం నువ్వు అడిగింది ఇస్తుంది. నీలో కోపం ఉండదు, సాధన ఉండదు. కానీ పదకొండో సారి ప్రపంచం నీ ముఖం మీద తలుపు వేస్తుంది. అప్పుడు నువ్వు బద్ధలవుతావు. ఎందుకంటే నీకు ఎప్పుడూ గెలవాలనే ఆశే తప్ప, వాస్తవాన్ని ఎదుర్కొనే దమ్ము లేదు.

7. ఆట మొదలయ్యేదే నీ ఓటమితో

సాధకుడు అంటే ఎవరు? ఎవరైతే గెలుపు పై ఉన్న ఆశను పూర్తిగా వదిలేశాడో అతనే నిజమైన సాధకుడు. ఈ ఆటలో గెలుపు అనేది ఉండదని అతనికి ముందే తెలుసు. ఇక్కడ క్రీడ మొదలయ్యేదే మన ఓటమితో.

ఫలితం ముందే ప్రకటించబడుతుంది: "నువ్వు ఈ ప్రపంచపు ఆటలో ఓడిపోతావు." ఆ తర్వాత ఆట మొదలవుతుంది. ఈ కఠినమైన నిజాన్ని అంగీకరించి ఆడేవాడికి ఇక కోపం ఎక్కడి నుంచి వస్తుంది? కోపం అనేది గెలవాలనుకుని ఓడిపోయిన వాడికి వస్తుంది. ముందే నేను ఓడిపోవడానికి సిద్ధం అనుకున్నవాడికి దేని మీదా కోపం రాదు.

ప్రపంచంలో ఏదైనా సాధించాలి, గెలవాలి అనుకున్నప్పుడు మాత్రమే నీకు కోపం వస్తుంది. విజేతగా నిలవాలనే ఈ రోగగ్రస్తమైన లాలసను వదిలేయ్. ప్రపంచపు దృష్టిలో గెలిచిన వాళ్ళంతా కాలగర్భంలో కలిసిపోయారు. కానీ, ఎవరైతే తన అహంకారాన్ని చంపుకుని ఈ ప్రపంచపు ఎలుకల పరుగుపందెంలో కావాలనే ఓడిపోయాడో, అతనే ఈ సంసార సాగరాన్ని దాటాడు.

8. నిస్వార్థమైన అంకితభావం

నీ అహంకారాన్ని చంపుకుని ముందే ఓడిపోవడానికి సిద్ధపడినప్పుడు, నీలో అకారణమైన కోపం, Irritation అన్నీ మాయమైపోతాయి. చిన్న చిన్న లక్ష్యాల కోసం ఆరాటపడటం మానేసి, ఒక పరమ లక్ష్యాన్ని నిర్దేశించుకో. చిన్న విషయాలపై ఆసక్తి పోతే, వాటి వల్ల వచ్చే కోపం కూడా పోతుంది.

అయితే ఆ పరమ లక్ష్యం దొరకనప్పుడు కూడా కోపం రాదా? రాదు. ఎందుకంటే ఆ లక్ష్యాన్ని నువ్వు స్వార్థంతో కాదు, ప్రేమతో ఎంచుకున్నావు.

ప్రేమ ఏం చెబుతుందో తెలుసా? "నేను ఓడిపోయి ఉండొచ్చు, కానీ నేను దీన్ని వదిలిపెట్టలేను. ఎందుకంటే నా దగ్గర ఉన్నది వ్యాపారం కాదు, అంకితభావం."

ప్రేమకు ఉన్న అసలైన పరువు ఏంటంటే... అవతలి వైపు నుండి ఏమీ దక్కకపోయినా, నువ్వు మాత్రం నీ వైపు నుంచి నిజాయితీగా, నిస్వార్థంగా నీ ధర్మాన్ని నిర్వర్తించడమే! ప్రపంచం నీకు తిరిగి ఏమీ ఇవ్వకపోయినా, నీ అంచనాలను బద్దలుకొట్టినా, నీలో చిరాకు గానీ, కోపం గానీ రాని ఆ ఉన్నతమైన మానసిక స్థితే అసలైన విముక్తి.

కాబట్టి, కోపాన్ని Manage చేయడం ఎలా అని వెతకడం ఆపేయ్. నీ అహంకారాన్ని, నీ వ్యాపార మనస్తత్వాన్ని బద్దలుకొట్టుకో. అప్పుడు విజిల్ మోగడానికి లోపల ఏ ఒత్తిడీ మిగలదు.

— PRATIKULA VEDAM

Comments

Popular posts from this blog

మీరు బతుకుతున్నారా, లేక Normal అనే నాటకంలో గొర్రెలా నటిస్తున్నారా? పిచ్చివాళ్ల సమాజంలో Normal గా బతకడమే అతిపెద్ద పిచ్చి!

మంచోడిగా అనిపించుకోడం.. నీకు నువ్వే బిగించుకుంటున్న ఉరి తాడు

నీ జీవితంలో ఉన్నవి Problems కావు, నీ చిల్లర కోరికలు.