భయంతో బతికే జాతి Billionaires ని ఎలా సృష్టిస్తుంది? India vs USA మానసిక అంతరంగం

మనం తరచుగా వార్తల్లో చదువుతూ ఉంటాం, లేదా ఎక్కడో ఒకచోట ఈ గణాంకాలను చూసి ఆశ్చర్యపోతూ ఉంటాం...

"USA లో 989 మంది Billionaires, 2.4 కోట్ల మంది Millionaires ఉన్నారు. మరి 140 కోట్ల జనాభా ఉన్న India లో కేవలం 229 మంది Billionaires, 8.5 లక్షల మంది Millionaires మాత్రమే ఎందుకు ఉన్నారు?" అని.

ఈ ప్రశ్న రాగానే మన మనస్సు వెంటనే బయట ప్రపంచం వైపు పరిగెడుతుంది. రాజకీయ నాయకులను, ప్రభుత్వ విధానాలను, వ్యవస్థను నిందిస్తుంది. "మన దగ్గర సరైన Political System లేదు", "అవినీతి ఎక్కువ", లేదా "1991 వరకు మనం Socialism ని పట్టుకుని వ్రేలాడటం వల్లే ఇలా జరిగిపోయింది" అని తేలికపాటి సమాధానాలతో మనల్ని మనం తృప్తి పరుచుకుంటాం. China, Singapore లాంటి దేశాలు స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన కొన్ని దశాబ్దాలలోనే ఎందుకు రాకెట్ వేగంతో దూసుకుపోయాయో చూసి నిట్టూరుస్తాం.

కానీ, ఒక్క క్షణం ఆగి, పూర్తి నిశ్శబ్దంతో, నిశితంగా ఈ విషయాన్ని గమనిద్దాం. ఈ సమస్య మూలాలు పార్లమెంట్ భవనాల్లో లేవు, మన నాయకుల నిర్ణయాల్లో లేవు. ఈ సమస్య మూలం ఒక జాతి యొక్క 'మనస్తత్వం'లో ఉంది. మన భయాల్లో, మన కోరికల్లో, మన పురాణాల్లో దాగి ఉన్న ఒక లోతైన మానసిక సంఘర్షణలో ఉంది.

ఈ రోజు మనం ఈ ఆర్థిక గణాంకాల వెనుక ఉన్న అసలైన నిజాన్ని, ఒక కొత్త కోణంలో, అత్యంత లోతుగా విశ్లేషిద్దాం.

1. భద్రత వసంతం... సాహసం అరణ్యం (The Illusion of Security)

ఒక దేశంలో Billionaires ఎందుకు పుడతారు? కేవలం ప్రభుత్వ విధానాల వల్ల కాదు. ఆ దేశ ప్రజల మనస్సులో ఉన్న సాహస ప్రవృత్తి (Risk-taking ability) వల్ల.

USA లాంటి దేశాల పునాది Capitalism. Capitalism అంటే కేవలం ఒక ఆర్థిక వ్యవస్థ కాదు, అది కోరికల యొక్క నిరంతర విస్తరణ. అమెరికన్ మనస్తత్వం ఎలా ఉంటుందంటే, రేపు ఏమవుతుందో అని భయపడి ఈరోజు ఆగిపోవడం వారికి తెలియదు. ఉన్నదాన్ని పణంగా పెట్టి, లేనిదాని కోసం వేటాడటం వారి నైజం. వారు 'సంపద'ను ఒక సృష్టిగా చూస్తారు.

కానీ India లో మనం సంపదను ఎలా చూస్తాం? మనకు సంపద అంటే 'సృష్టి' (Creation) కాదు, సంపద అంటే 'భద్రత' (Security).

సగటు భారతీయుడికి తన జీవితంలో అత్యంత ఇష్టమైన పదం "గ్యారెంటీ". మనకు Government Job కావాలి, ఎందుకంటే అందులో భద్రత ఉంది. సంపాదించిన డబ్బును Fixed Deposits లో, బంగారంలో దాచుకుంటాం, ఎందుకంటే అందులో భద్రత ఉంది.

ఒక దేశంలోని 140 కోట్ల మంది ప్రజలు తమ జీవితాంతం కేవలం 'భద్రత' (Safe zone) కోసం ప్రాకులాడుతూ ఉంటే, ఆ దేశం నుండి నిరంతరం రిస్క్ తీసుకునే Billionaires ఎలా పుట్టుకొస్తారు? Billionaire అవ్వడం అంటే, ఒక మనిషి తన సర్వస్వాన్ని కోల్పోవడానికి సిద్ధపడి, తెలియని చీకట్లోకి అడుగుపెట్టడం. మన పెంపకం, మన కుటుంబ వ్యవస్థ మనకు నేర్పించింది "అలాంటి పిచ్చి పనులు చేయవద్దు, ఉన్నదాంతో తృప్తి పడు, నెలకు ఎంతో కొంత కచ్చితంగా వచ్చే మార్గం చూసుకో" అని. (దీని వెనుక ఉన్న 'Pre-scripted Life' సైకాలజీ గురించి నా పాత విశ్లేషణలో చదవండి). భయంతో బతికే సమాజం గుమస్తాలను సృష్టిస్తుంది కానీ, సామ్రాజ్యాలను నిర్మించే చక్రవర్తులను కాదు.

2. కుబేరుడు vs లక్ష్మి: పురాణాల ప్రతిబింబం

దీన్ని మన భారతీయ తత్వశాస్త్రం మరియు పురాణాల కోణంలో చూద్దాం. మనకు సంపదకు సంబంధించి ఇద్దరు దేవుళ్లు ఉన్నారు. ఒకరు కుబేరుడు (Lord of Wealth), మరొకరు లక్ష్మీదేవి (Goddess of Prosperity).

కుబేరుడు సంపదను కూడబెడతాడు (Hoarding). అతను ఒక రక్షకుడు. లక్ష్మీదేవి చంచలమైనది, ఆమె నిరంతరం ప్రవహిస్తూ ఉంటుంది (Flow of Wealth). ఆమె ఎక్కడ పెట్టుబడి, సృష్టి, వ్యాపారం జరుగుతుందో అక్కడ ఉంటుంది.

పాశ్చాత్య దేశాలు, ముఖ్యంగా USA, లక్ష్మీ తత్వాన్ని నమ్ముకున్నాయి. వాళ్ళ దగ్గర డబ్బు ఉండదు, డబ్బు నిరంతరం ఒక మార్కెట్ నుండి ఇంకో మార్కెట్ కి ప్రవహిస్తూనే ఉంటుంది. ఆ ప్రవాహంలో వాళ్ళు సంపదను సృష్టిస్తారు. కానీ మనం, ఆధునిక భారతీయులం, కుబేరుడి తత్వాన్ని పట్టుకున్నాం. దొరికిన డబ్బును బీరువాల్లో, భూముల్లో, పసిడి రూపంలో బంధించి కూర్చోవడం మనకు అలవాటు. ప్రవహించని నీరు ఎలా మురిగిపోతుందో, ప్రవహించని సంపద కూడా ఒక దేశాన్ని అలాగే వెనుకబాటుకు గురిచేస్తుంది.

3. 1991 Socialism: ఒక ఆర్థిక నిర్ణయం కాదు, ఒక మానసిక గాయం

చాలా మంది మేధావులు చెప్పే మాట: "1991 వరకు India తీసుకున్న Socialism విధానాలే మనల్ని నాశనం చేశాయి. మనం స్వాతంత్ర్యం రాగానే Capitalism ని ఎంచుకుని ఉంటే బాగుండేది."

కానీ చరిత్రను కేవలం పైపైన చదివితే ఇలాంటి అభిప్రాయాలే కలుగుతాయి. అసలు India స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన వెంటనే Socialism ని ఎందుకు కౌగిలించుకుంది? అప్పటి నాయకులకు వ్యాపారం అంటే ఏమిటో తెలియకా? కాదు. దానికి కారణం మన జాతి ఉపచేతన (Collective Unconscious) లో గూడుకట్టుకున్న ఒక తీవ్రమైన మానసిక గాయం (Trauma). (ఈ 'Generational conditioning' ఎలా పనిచేస్తుందో నా విశ్లేషణలో వివరించాను). వందల సంవత్సరాలు మనల్ని బానిసలుగా పరిపాలించింది ఏ బ్రిటిష్ ప్రభుత్వమో కాదు, "East India Company" అనే ఒక ప్రైవేట్ వ్యాపార సంస్థ.

ఒక వ్యాపార సంస్థ మన దేశంలోకి వచ్చి, లాభాల కోసం మనల్ని దోచుకుని, మన ప్రాణాలను సైతం లెక్కచేయని గతం మనది.

అందుకే 1947 లో స్వాతంత్ర్యం రాగానే, మన దేశం Capitalism ని చూసి ప్రాణభయంతో వణికిపోయింది. మళ్ళీ ఏ విదేశీ కంపెనీ వచ్చి మనల్ని బానిసలను చేస్తుందో, ఏ ప్రైవేట్ వ్యాపారి మనల్ని దోచుకుంటాడో అన్న భయం (Insecurity) మనల్ని Socialism వైపు నడిపించింది. Socialism అనేది మనకు ఒక ఆర్థిక సిద్ధాంతం కాదు, బయటి ప్రపంచం నుండి మనల్ని మనం రక్షించుకోవడానికి కప్పుకున్న ఒక దుప్పటి.

ఈ భయం వల్లే మనం లైసెన్స్ రాజ్ (License Raj) ని సృష్టించుకున్నాం. వ్యాపారం చేయడాన్ని ఒక నేరంలా చూశాం. "లాభం" (Profit) అనే పదాన్ని ఒక బూతు పదంలా మార్చేశాం. ఆ భయం యొక్క నీడల నుండే మనం నేటికీ పూర్తిగా బయటపడలేదు.

4. China, Singapore ల భ్రమ మరియు వాస్తవం

ఇదే సమయంలో China, Singapore లాంటి దేశాలు వేగంగా ఎందుకు అభివృద్ధి చెందాయి అన్న ప్రశ్న వస్తుంది.

Singapore:

Singapore అనేది ఒక దేశం కంటే కూడా, ఒక కార్పొరేట్ కంపెనీలా పనిచేస్తుంది. దానికి ఒక స్పష్టమైన CEO (Lee Kuan Yew లాంటి నాయకుడు) ఉన్నాడు. అక్కడ ప్రజల స్వేచ్ఛ కంటే, ఆ దేశం యొక్క ఆర్థిక మనుగడకు అత్యంత ప్రాధాన్యత ఇవ్వబడింది. ఒక ఖచ్చితమైన క్రమశిక్షణ, నియంతృత్వం లాంటి పాలనతో వాళ్ళు ఒక అద్భుతమైన యంత్రాన్ని నిర్మించారు.

China:

China ది మరొక విభిన్నమైన కథ. అక్కడ వ్యక్తిగత అహంకారం (Individual Ego) ని తొక్కిపెట్టి, దేశం యొక్క అహంకారాన్ని (National Ego) నిలబెట్టారు. "నీ వ్యక్తిగత జీవితం ముఖ్యం కాదు, ఈ దేశాన్ని ప్రపంచంలో నంబర్ వన్ చేయడమే ముఖ్యం" అనే ఒక రాక్షసమైన, యంత్రం లాంటి క్రమశిక్షణను ప్రజలపై రుద్దారు. వాళ్ళు మనుషులను యంత్రాలుగా మార్చారు కాబట్టే అంత వేగంగా ఫ్యాక్టరీలు నిర్మించారు, ప్రపంచానికి సరుకులు సరఫరా చేశారు.

India:

కానీ India అలా కాదు. India ఒక అద్భుతమైన, గందరగోళమైన, విభిన్నమైన సముద్రం. ఇక్కడ ప్రతి మనిషికి ఒక స్వరం ఉంది, ఒక స్వేచ్ఛ ఉంది. మనం వ్యక్తిగత స్వేచ్ఛను చంపుకుని, కేవలం GDP ని పెంచే యంత్రాలుగా మారడానికి ఇష్టపడని జాతి. మనది ఒక ఆధ్యాత్మిక గతం ఉన్న భూమి. ఇక్కడ భౌతిక సంపద (Materialism) కి, అంతర్గత శాంతి (Inner Peace) కి మధ్య ఎప్పుడూ ఒక సంఘర్షణ జరుగుతూనే ఉంటుంది. అందుకే మన ఎదుగుదల ఒక కార్పొరేట్ కంపెనీలా, ఒక ఫ్యాక్టరీలా సూటిగా, వేగంగా ఉండదు. అది ఒక చెట్టులా నెమ్మదిగా, కానీ దృఢంగా పెరుగుతుంది.

5. మాయా లేడి వెనుక పరుగు... (The Golden Deer)

మనం USA వైపు చూసి ఎందుకు 989 Billionaires లేరు అని బాధపడుతున్నాం. కానీ అసలు ఆ Billionaires సంఖ్య ఒక దేశపు సంతోషానికి కొలమానమా?

రామాయణంలో సీతమ్మ మాయా లేడిని (Golden Deer) చూసి మోజు పడుతుంది. ఆ లేడి బయటకు బంగారంగా కనిపిస్తుంది, కానీ దాని లోపల ఉన్నది మృత్యువు (మారీచుడు). ఈరోజు పాశ్చాత్య దేశాల ముసుగు అదే. (IPL మాయాజాలం మరియు మాయా లేడి గురించి నా విశ్లేషణలో నేను ఇదే analogy వాడాను). అమెరికాలో అపారమైన సంపద ఉంది. కానీ ఆ సంపద వెనుక ఎంతో ఒంటరితనం, మానసిక సంఘర్షణ, డిప్రెషన్, కుటుంబ వ్యవస్థల పతనం ఉన్నాయి. వాళ్ళు ఆ మాయా లేడి వెనుక పరిగెత్తి దాన్ని పట్టుకున్నారు. కానీ ఇప్పుడు అరణ్యంలో ఒంటరిగా మిగిలిపోయారు.

India ఇప్పుడు ఒక విచిత్రమైన పరిస్థితిలో ఉంది. ఒకవైపు మన పురాతన తత్వశాస్త్రం "కోరికలను వదులుకో, శాంతిగా ఉండు" అని చెబుతుంది. మరోవైపు మన చేతిలో ఉన్న మొబైల్ స్క్రీన్, పాశ్చాత్య దేశాల ఆడంబరాలను చూపిస్తూ "ఇంకా సంపాదించు, ఇంకా సంపాదించు" అని ఉసిగొల్పుతుంది. ఈ రెండింటి మధ్య నలిగిపోతున్న భారతీయుడు... అటు ఆకాశాన్ని తాకే సాహసం చేయలేడు, ఇటు నేల మీద ప్రశాంతంగా కూర్చోలేడు.

ముగింపు: మన దారి ఏది?

ఈ 989 Billionaires వర్సెస్ 229 Billionaires అనే లెక్కను చూసి మనం సిగ్గుపడాల్సిన పని లేదు, అలాగని గర్వపడాల్సిన పనీ లేదు. మనం అర్థం చేసుకోవాల్సింది ఒకటే: ఒక దేశం యొక్క సంపద అంటే బ్యాంకుల్లో ఉండే సున్నాలు కాదు.

మనం USA లా మారాల్సిన అవసరం లేదు. చైనా లా నియంతృత్వంగా మారాల్సిన అవసరం అంతకంటే లేదు. మనం చేయాల్సింది, 'భయం' అనే పంజరం నుండి బయటకు రావడం. మన పిల్లలకు కేవలం 'భద్రత' కోసం బతకడం కాకుండా, 'సృష్టి' (Creation) కోసం బతకడం నేర్పించడం. కుబేరుడిలా దాచుకోవడం కాకుండా, లక్ష్మీదేవిలా సంపదను సమాజంలోకి ప్రవహింపజేయడం (Investment & Enterprise). ఎప్పుడైతే ఈ మానసిక పరివర్తన (Psychological Shift) మనలో జరుగుతుందో, అప్పుడు ఆటోమేటిక్ గా సంపద వస్తుంది, ఆ సంపదతో పాటు శాంతి కూడా ఉంటుంది.

బయట ఉన్న వ్యవస్థను, రాజకీయాన్ని నిందించడం ఆపి, లోపల ఉన్న మన భయాలను ఎదుర్కొన్న రోజే, అసలైన ఎదుగుదల మొదలవుతుంది.

మీరు మీ స్వంత జీవితంలో 'భద్రత' (Security) వైపు ఎక్కువగా మొగ్గుచూపుతున్నారా, లేక 'సాహసం' (Risk-taking) వైపు అడుగులు వేస్తున్నారా? దీన్ని మీరు ఎప్పుడైనా లోతుగా ప్రశ్నించుకున్నారా?